• Marly

Geluk zit in een klein hoekje

Bijgewerkt: 1 nov 2018


Het geluk zien in de kleine dingen. Klinkt makkelijk, is het niet. Ik bedoel, waarom zou je in godsnaam heel gelukkig worden van het feit dat je maar liefst 2 funnies (die dingen in de hagelslag ja) op je brood hebt?! Of hoe blij kun je zijn met je hond die in een gekke bui is?! Hallo, doe effe normaal en down to earth ja!


Nou nee, niet dus. Van de kleine dingen genieten klinkt zo mega suf, zweverig en 'Peace man'-achtig. Maar het maakt je oprecht een gelukkiger mens. Het valt mij zelfs op dat normale dingen in het leven, zoals een avondje met de schoonfamilie op de bank of je dagelijkse kopje koffie op het station, ineens anders zijn. Je voelt je dankbaar. Althans, ik voel me dankbaar. Ik weet natuurlijk niet hoe het met jou zit... ;)


Hoe ik ben begonnen met het waarderen van die kleine geluksmomenten? Voordat mijn oma afgelopen januari overleed heeft ze een aantal dagen op bed gelegen. Ze kon niets zien en niet praten. Maar toch hield ze steeds je hand vast, en heel soms kneep ze erin of zocht ze een gezicht of arm. Wanneer iemand niets tegen je kan zeggen maar toch de moeite doet om je te bereiken, zelfs wanneer het leven ophoudt, dan besef je dat dit moment heel erg belangrijk was. En dat je moet genieten van dat moment, dat je zo'n moment waarschijnlijk niet nog een keer zal meemaken.


Daarna heb ik wel eens momenten gehad dat ik tranen in mijn ogen kreeg wanneer ik met vrienden, familie of mijn vriend was. Tranen van geluk. Gewoon omdat ik blij was met dat moment. Een mooie herinnering waarvan ik op dat moment zo genoot. Dat ik dankbaar was dat ik het met die mensen het mocht meemaken.


En het ontdekken van een leuk liedje. Een complimentje krijgen. Genieten van een nieuw gerecht of van de bloemen op tafel. Die dingen of momenten zijn precies hetzelfde. Je maakt ze misschien niet nog eens mee. Een Brits onderzoek laat ook nog eens zien dat slapen in een verschoond bed, knuffelen en taart eten in de top 50 staan van dingen waar wij als mensen het gelukkigst van worden. Het zijn kleine dingen, maar leer ze waarderen.


Ik wil nog een ding zeggen: sorry. Want jezus wat is dit weer zweverig. Dat een botte boer like me dit uit der strot ken kriegee. Daarom dus maar even plat Brabants, gewoon om even te laten zien dat ik het heus nog wel zelf ben:

HOUDOE!


Liefs,

Marly


Bron: Ode Magazine

© 2018 by Gelukkig Klein. Proudly created with Wix.com