• Marly

Van klein zijn naar groot worden



'Gefeliciteerd met je diploma, wat ga je nu doen?'


Hoe vaak krijg je deze vraag als je net bent afgestudeerd? Ik kan het in ieder geval niet meer op twee handen tellen. Misschien moeten we er een ongeschreven regel van maken, dat je iemand niet vraagt naar zijn toekomst. Ik vind dat überhaupt maar een lastige vraag: En nu?


Opleiding gehaald, en nu? Ontslagen zijn, en nu? In verwachting zijn, en nu? Iedere keer wanneer iemand aan mij vroeg wat ik zou gaan doen, dacht ik bij mezelf 'ja weet ik veel, kun jij in de toekomst kijken dan?!'. Maar toch geef je steeds weer het antwoord dat politiek correct is. En waarschijnlijk doen we dat allemaal. Zeggen dat je je op dat moment hartstikke @^&#* voelt en dat je even geen idee hebt wie je zelf bent en wat je wil, dat is dus eeecht not done he.


Sommige mensen gaan dan een half jaar op reis, alleen, om zichzelf te ontdekken. Persoonlijk vind ik dat een beetje zweverig. Maar hey, wie ben ik om te oordelen? Lekker doen dus! Ik zie mezelf zo'n reis niet maken. Maar alleen op vakantie is wel iets wat door m'n hoofd is gegaan. Weg van iedereen die het alleen maar druk heeft. Weg van de verplichtingen en verwachtingen. Weg van die vragen over wat ik nu met mijn leven ga doen. Mijn leven, precies.


Oh er zijn wat discussies gevoerd en tranen gevloeid de afgelopen weken. En dat alleen maar over het onderwerp 'En nu?'. Als ik er nu op terugkijk dan weet ik ook niet goed wat ik er van moet vinden. Je wil zo graag je eigen ding doen, je eigen leven leiden. Maar het hoort ook bij het volwassen worden, groter worden. En dat blijkt voor mij (met mijn 1.58m) nog best lastig te zijn.


Misschien is dat het wel. Het beseffen dat nu 'het echte leven' begint. Dat het moment van uit huis gaan / een eigen auto / samenwonen / een vaste baan / trouwen / kinderen krijgen / pensioen steeds dichterbij komt. Maar ook dat is weer heel gaaf. Ik heb altijd gedroomd van een succesvol leven. Mijn droom was dat ik zou rijden in een witte Range Rover, dat ik woon in een groot, modern, industrieel huis. Dat ik drie kinderen (2 jongens, 1 meisje) om me heen heb rennen en een man die aan het stoeien is met onze hond Dino (een Weimaraner). Dat ik een leuke baan heb (misschien wel mijn eigen bedrijf), dat ik goed verdien en dat ik en mijn gezin vooral heel gelukkig zijn samen.


En nu ik dit zo schrijf is dit eigenlijk nog steeds mijn droom. Zo zou mijn perfecte toekomst zijn. Dat bereik ik niet door nu mijn 'vakantie' te besteden met Netflix en joggingspakken. Nee, daarvoor moet ik wel wat doen.


En nu?

Kleine meisjes worden groot. Maar dat groot worden doe ik wel op MIJN manier!


Liefs,


Marly


93 keer bekeken

© 2018 by Gelukkig Klein. Proudly created with Wix.com