• Marly

Van trend naar DOEJEDING



Trends komen en gaan. De infinity tattoo, de Crocs (is dit ooit hip geweest?!), Uggs of de spijkerbroek met bloemen. Ik denk dat wij vrouwen hiervan wel minstens één ooit gehad hebben of zelfs nog hebben. Ook op sociale media komen er veel trends voorbij. De een wat leuker dan de ander, maar ik denk dat iedereen zich soms wel 'schuldig' maakt aan het meedoen van zo'n trend. 


De trend van alles maar moeten zeggen op online platforms lijkt ook niet op te houden. En vooral dat woordje "moeten" vind ik nog het ergst. Mensen vinden dat ze het moeten zeggen, want 'Ik kan me verschuilen achter een schermpje'. Bah, ik haat het. Oke ik geef hier nu ook mijn mening, maar eenieder is vrij om deze website te bezoeken en dit bericht te lezen. Een reactie op een foto, een direct bericht, en noem het maar op, zijn gericht op iemand. Je opent/leest zo'n bericht, of je het nou wilt of niet.


Met dat in het achterhoofd valt het me steeds vaker op dat mensen de behoefte voelen om vollere mensen te bekritiseren alsof het niks is, en dat een andere helft mensen zich mooier willen voordoen dan het is. Of juist expres heel geforceerd op de foto gaan met drie vetrollen, geen make-up en erbij zetten dat zij ook buiten Instagram om mooi zijn. De echte wereld vs. de Insta-wereld, een echte wereld die het verdient om tussen aanhalingstekens gezet te worden. Want zo echt is het waarschijnlijk niet.


Zelf heb ik soms ook wel eens last van een schaamte, om het zo maar te noemen. Dan sta je in de supermarkt, heb je ongelofelijk veel zin in chocolade. Je besluit er voor jezelf een mee te nemen, en voor je moeder/broer/vriend neem je er ook een mee omdat zij het ook zo lekker vinden. Sta je dan, met twee dikke repen chocolade, bij de kassa. Echt helemaal niets mis mee. Echt niet! Maar toch, op dat moment, ga ik aan mezelf twijfelen. En vooral de gedachte 'shit, mensen kennen mij van Instagram en nu zien ze me met twee repen chocolade'. Like, why Marly?! Doe normaal!


Maar opzich is het niet zo heel gek dat ik (en waarschijnlijk herkennen vele anderen dit ook) deze schaamte soms ken. Want als je ook maar een keer je cheatmeal durft te delen krijg je minstens één reactie terug waarin staat dat je of beter wat anders kunt eten, of dat je eerst meer moet sporten voordat je mag cheaten. En niet alleen maar naar de vollere mensen (fat-shaming), ook de van nature dunnere mensen worden aangesproken 'of ze niet eens meer moeten eten'...(skinny-shaming).


Je kent iemand niet, je kent zijn of haar verhaal niet. Misschien heeft dat ene vollere meisje wel een probleem met haar stofwisseling, of is die ene vollere man keihard bezig met afvallen en zelf al super trots dat hij 5kg kwijt is. Misschien is dat volgens jou skinny meisje wel bewust bezig en heeft zij juist super veel spiermassa. Geen idee, ik zeg maar wat. Maar het zijn wel dingen die zomaar waar kunnen zijn. Je kent iemand niet, dus je weet het niet.


En om het dan even helemaal Marly-achtig te maken: verwoord het op z'n minst positief. Zeg niet dat iemand dik/dun is volgens jou. Zet dit niet openbaar waar Jan en alleman het kan zien. Stuur diegene een apart berichtje, begin een normaal gesprek, en kom zo te weten wat het verhaal is van iemand. Waarschijnlijk hoef je je opmerking dan ook niet eens meer te maken.


En daarnaast: wat is er mis met die infinity tattoo, Crocs, Uggs of de spijkerbroek? Of dik, dun, gespierd, groot, klein. Helemaal niks. Als jij blij bent met jezelf, jezelf mooi vind, en je goed voelt, dan doe je dat toch lekker?!

Yeah gurl (en boyzzz)! DOE JE DING!


Liefs, Marly

43 keer bekeken

© 2018 by Gelukkig Klein. Proudly created with Wix.com